پاسخ به نظرات خوانندگان در مورد مطلب قبلی

نظرات شما را خواندم. یک پاسخ برای همه شما (موافق، مخالف و منتقد) دارم:

عقاید من در همین دو لینک زیر خلاصه شده است. لطفاً بخوانید:

ارمنی+ بلوچ+ ترک+ ترکمن+ عرب+ فارس+ کرد+ گیلکی+ مازندرانی+ لر= ایران

فقط یاد گرفته‏ایم که به ریش دیگران بخندیم، از ریش خود غافل شده‏ایم و دیگران (دنیا) دارند به ریش ما می‏خندند

پاسخ کلی به نظرات مطلب قبلی "اگر ایرانی هستی..."

هدف ما ایجاد اتحاد و همدلی بین همه اقوام ایرانی و مذاهب داخل ایران است. شما فقط تیتر را خوانده‏اید و بدترین برداشت را کرده‏اید:

- از نام ایران و ایرانی بیزار هستید. که در اینجا دیگر بین ما حرفی نیست. چون شما خود را هموطن ما نمی‏دانید و در دنیای دیگری هستید.

- اصلاً مطلب را نخوانده و سریع جبهه گیری می‏کنید. این هم فقط به درد خودتان می‏خورد.

- آن دو نفری که ما را به فریب متهم کردند، جوابتان: آیا اتحاد و همدلی و رسیدن به روزی که همه حق مساوی داشته باشیم، فریب است؟ بد است اقوام و مذاهب داخل ایران به حق خود برسند؟ کسی هم که نظر داده و نوشته من کشورم! را از دست ایران!! آزاد خواهم کرد!!! بداند که خیلی خوش خیال تشریف دارد و یک عمر خارج نشینی او را دچار توهمی سخت و درمان ناپذیر کرده است. صنار بده آش، به همین خیال باش... اگر تو از نام ایران و ایرانی بیزاری، ما هم از تفکر فاسد، ایران ستیز و نژادپرستانه تو بیزاریم.

راستی ترسو، ریاکار و فریبکار شما هستید که از بالاترین یا هرجای دیگری آمدید اینجا و ناشناس نظر می‏گذارید یا با شناسه تقلبی! می‏ترسید در بالاترین نظر بدهید، دستتان برای ملت رو شود؟ کارتان خنده دار است و خودتان را گول می‏زنید.

چند نکته در رابطه با وبلاگ، درخواست‏های خوانندگان، دوستان و شخص خودم

در این چند وقت نظرات مختلفی از وبلاگ و بالاترین دریافت کرده‏ام که لازم شد پاسخی داده شود:

یک- بعضی از خوانندگان تقاضای دعوت نامه بالاترین را داشتند. بالاترین فعلاً کاربر جدید نمی‏پذیرد و دعوت نامه‏ها غیر فعال شده است. پس شرمنده‏ام. پیشنهاد من این است که شما در سایت دنباله عضو شوید. باور کنید اگر آنجا هم فعالیت کنید، به اندازه بالاترین شیرین خواهد بود. فعلاً نقد را بچسبید. روزی که دعوت نامه بالاترین داشتم، بدون هیچ چشم داشتی در خدمت شما هستم.

دو- دوستان تقاضای مکاتبه از طریق ایمیل را داشتند. با عرض شرمندگی، به دلیل مسائل و گرفتاری‏های شخصی از مکاتبه با ایمیل معذورم. اگر وبلاگ دارید، به وبلاگتان سر خواهم زد. اگر نه، در بخش نظرات نظر خود را بنویسید. سعی خواهم کرد که پاسخگو باشم.

سه- من عضو هیچ باند، دسته، حزب، گروه و جریان سیاسی نیستم. مستقل فکر می‏کنم، می‏اندیشم و می‏نویسم.

چهار- برای ارتقای سطح کیفی وبلاگ پذیرای پیشنهاد‏ها و انتقادات شما خوانندگان و دوستان عزیز هستم.

در پایان، با آرزوی روزهای خوب برای شما

انسانیت، مهر و محبت، عاطفه و همنوع دوستی چه ربطی به سیاسی کاری دارد؟!

بابت مطلب خانواده مسعود روز بهانی، یک نفر در بخش نظرات گفته که شما جماعت اون ور آبی! همه چیز را به نفع خود مصادره کرده و همه چیز را رنگ سیاسی زده، سیاسی می‏بینید و سیاسی می‏کنید.

آخر دوست عزیز! انسانیت و همنوع دوستی چه ربطی به کار سیاسی دارد؟! اگر مطالب من را بخوانید، من اصلاً سیاسی نویس نیستم. گفتی که ما درکی از خانواده مقتول و آسیب دیده نداریم. چرا خیلی خوب هم درک می‏کنم. ما انتظار معجزه از طرف خانواده داغدار و آسیب دیده نداریم. اما مفهوم گذشت بزرگتر، بالاتر و والاتر از این حرف‏هاست. در هر آسیب اجتماعی باید هر دو طرف قضیه و همه جوانب را در نظر گرفت. آخر اعدام و انتقام گرفتن از یک نوجوان غافل و ناآگاه چه دردی از من، شما و جامعه ما را دوا میکند؟

اگر شما فرد مذهبی باشید که تعالیم مذهبی هم هیچ منافاتی با حرف من ندارند. اگر هم نه، لطفاً به قضیه فوق از همه جهات نگاه کنید. وظیفه ما تربیت و پرورش جامعه‏ای است که دیگر شاهد (یا حداقل کمتر شود) ماجراهایی مثل بهنود شجاعی، مصطفی و مسعود، و هزاران یک ماجرای تلخ مثل این‏ها نباشیم و سرمایه‏های جوان و نوجوان ایران مفتی مفتی و با دست خودمان به هدر نروند.